Atýf Emre Özdemir / Yazar ArÅŸivi
Uzak DeÄŸilsin
Hangi gökyüzü yağdırırdı seni
Toprağım susardı sana
Söylenirdi
Ne zaman bir çift bulut aralansa
Seni görür
Kırılırdı araları uzaklığın
Sen içine dolardın
Ben seni sarardım
Aramızda o sonsuz tenin
Tutamayacağım kadar uzak
GelemeyeceÄŸim kadar benimdin
Sıyrılda gel oralardan
Yüzüme bak yokluğunla sevinsin
Nasıl oluyorsa bu uzak değilsin
Devamını Okuyun »
Biraz
Saçımdaki akları gülüşünle kapattım
Geliverde elini sür biraz
Her nereye istediysen oraya baktım
Gözlerim kör yaklaş biraz
Aldığım kolyeni yüreğime taktım
Gördüysen susma söyle biraz
Kör karanlığı bu gece yaktım
Yüzüm yok artık anla biraz
Devamını Okuyun »
Oralardan Gitme
Hangi yüzüm geceye dönse, sabahı veremez oldu koynuma, susmaktı en aÄŸlamaklısı. Bir kaç sarhoÅŸ sokak lambasının altında, titrek bir nidayla, seni hıçkıralı çok oldu. Åžimdi oralardasın, ufak bir tebesssüm yoksunu bu günler ne kadar uzasa o kadar kısalırdın, bilirim…
Susalı çok oldu, aklımın iplerini saldım oralara, bir ateşin kor olma hevesine aday çığlıkları, bir tutam nefesi çok gördü bana, şimdi soluksuzdum.
Sen gittikten sonra, umutlar ülkesinden kaçışım hiç kolay olmadı, her defasında prangalar, her ölümümde uzun soluklu dualar, tek tesellimdi. KayboluÅŸlarım belirirken, seni gerçekten özledim. YaÅŸamak arası bir yerdeyim ÅŸimdilerde, gülmek yaraşırmı buralarda sen oralardayken, bilmem, artık yanlış biriyim…
Ak düşerken gecelere, dudaklarımdan akan sen, gözlerimin göremediÄŸi ben, ve seni bu iki arada kaybetmek…
Devamını Okuyun »
