Oralardan Gitme
Hangi yüzüm geceye dönse, sabahı veremez oldu koynuma, susmaktı en ağlamaklısı. Bir kaç sarhoş sokak lambasının altında, titrek bir nidayla, seni hıçkıralı çok oldu. Şimdi oralardasın, ufak bir tebesssüm yoksunu bu günler ne kadar uzasa o kadar kısalırdın, bilirim…
Susalı çok oldu, aklımın iplerini saldım oralara, bir ateşin kor olma hevesine aday çığlıkları, bir tutam nefesi çok gördü bana, şimdi soluksuzdum.
Sen gittikten sonra, umutlar ülkesinden kaçışım hiç kolay olmadı, her defasında prangalar, her ölümümde uzun soluklu dualar, tek tesellimdi. Kayboluşlarım belirirken, seni gerçekten özledim. Yaşamak arası bir yerdeyim şimdilerde, gülmek yaraşırmı buralarda sen oralardayken, bilmem, artık yanlış biriyim…
Ak düşerken gecelere, dudaklarımdan akan sen, gözlerimin göremediği ben, ve seni bu iki arada kaybetmek…
Buralarda düşürdüm seni ellerimden, düştüğünde bin parça, gözlerim şaşkın ve bir o kadarda üzgündü iç çekişlerim, aradığımı kaybetmek, bulamamaktan daha kötüydü, usluydum artık, çocuktum, uçurtması hayallerden öte geçemeyen, asgari bir mahkumdum.
Şiir oldum sonra, duydumki mısralarıma gelmişsin, çok geçti artık,
Ömrümü yemenden geriye kalan bir kaç artık,
Buralardan gideli çok oldu, bari oralardan gitme,
Gel artık…
Atıf Emre Özdemir / 2008
Eğer içeriği beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuzu yazınız.
Güzel yazıyorsunuz.Tebrikler… Şiirlerinizi de yakından takip ediyorum.Başarılar diliyorum…